Cóż jest taki okres w życiu człowieka, że ciekawy jest świata rzeczywistego, poszukuje wzorców, gdzie się da, sięga nawet w ostateczności do książek, a że nie wie gdzie szukać , a że ten okres to czas Hłaski w szkole, Bułhakowa, no i oczywiście Kafki, Schulza, w których owa postać zagubiona sie zakochuje, w ich wizjach zagmatwaniu postrzeganiu. Mówię o sobie, ale co się dzieje jeżeli ktoś inny dopadnie biografię któregoś z "bogów" młodości, poczyta trochę dzieł poanalizuje na swój sposób, i stworzy coś co całkiem nijak ma się do twojego obrazu?...hym, Reżyser przedstawił Kafkę jako ograniczonego potrzebami niższego rzędu człowieka, a w ten sposób zbliżył go do ogólnie pojmowanego prymitywa, jak to ktoś ładnie ostatnio mi określił, do człowieka przyziemnego, który byłby pożywką do prac doktorskich i habilitacji dla seksuologów, czy to ładnie tak, tak poszargać tą postać tak ją odrzeć z ideałów z człowieczeństwa? z godności? może to słuszne postrzeganie obrazu Kafki, ale czy gdybym obejrzała ten film zanim czytałam jego dzieła to zrobiłabym to raz jeszcze?...nie wiem, upadł autorytet, bo dlaczego ma być taki słaby, dla mnie mocą w Kafce było to ,że nie postrzegał samych obrazów, szczegółów, że prócz analizy była wnikliwa synteza zwią zków. Nie można tak upraszczać oj nie. Jestem za a nawet przeciw Kafkę i tak ubóstwiam. i tyle.
...
By: itayara (Gość ) on 17-05-2007
» Zgłoś ten komentarz administratorowi
» Odpowiedz na ten komentarz...